جاده

محور زندگی یعنی آگاهی از اینکه باید به خود متکی بود و پذیرش مسئولیت کامل مسیر زندگی با آگاهی به اینکه ممکن است پیامد نهایی خود بودن، منزوی شدن یا شکنجه شدن باشد.

چیزی که از صحبت‌های پرلز آموختم این بود که گذشته را باید کنار نهاد و آینده را نیز و فقط با آگاهی در حال باید زیست کرد. باید در توهم و دنیاهای درونی که اسمش را مایا می گذارد به سر نبرد و با خود واقعی و شرایط فعلی که در آن به سر می‌بریم رابطه داشته باشیم.

پ.ن: مایا چیزی است که به جای خودِ اصیل به وجود می‌آوریم، در واقع یک زندگی خیالی است. مایا بخشی از سطح جعلی وجود است که بین خود واقعی و دنیای عمل خویش می‌سازیم، ولی طوری زندگی می‌کنیم که انگار مایای ما واقعی است. مایا وظیفه دفاعی دارد و از ما در برابر جنبه‌های تهدیدکننده خودمان یا دنیای ما مثل امکان طرد شدن؛ محافظت می‌کند. در این جریان ما شخصیت جعلی خود را به وجود می‌آوریم چنین شخصیتی در بهترین حالت فقط نیمی از آنچه که هستیم را نشان می‌دهد.