در بُن سراسر جهان سهی [= جهان بینی] یِ مُدرن، این پندار فریبنده وجود دارد که قانون‌هایی که به اصطلاح قانون‌های طبیعت نامیده می‌شوند، روشن سازی‌های پدیدارهای طبیعت می‌باشند.

بدین سان، مردمان اکنون در قانون‌های طبیعت، چونان چیزی که نباید بدان دست بخورد، توقف می‌کنند؛ چنان که پیشینیان در برابر خداوند و سرنوشت رفتار می‌کردند. و به راستی، هر دو، هم حقّ دارند و هم حقّ ندارند: ولی هر آینه پیشینیان از این جنبه که یک فرجام [= نتیجه قطعی] روشن را بر می‌شناسند، روشن تر‌اند؛ هم به دانگاه که در دستگاهِ نوین می‌بایستی چنین فرانموده شود که گویی همه چیز روشن ساخته شده است.

پ.ن: رساله منطقی ــ فلسفی. لودویگ ویتگنشتاین. ترجمه دکتر میر شمس الدّین ادیب سلطانی

پ.ن: پست‌های گزین گویه وار جز اشاره به موضوع ذکر شده در مطلب نوشته شده، شاید مشوق ذهنی جستجوگر برای خوانش کل متن کتاب برای اندیشه و درک بیشتر باشد.